WĘGORZYK CIERNISTY Macrognathus aculeaius (Bloch, 1788)
Syn: Macrognathus maculatus
Rodzina: Mastacembefidae
Ojczyzna: Południowowschodnia Azja, Sumatra, Borneo, Jawa, Moluki.

    Węgorzyk ciernisty żyje w wodach słodkich jak również w lekko zasolonych. Mimo, że w nazwie polskiej sugeruje przenaieżność do węgorzy, nie ma z nimi nic wspólnego. Rodzaj Macrognathus cechują wysunięte do przodu rurkowato ukształtowane otwory nosowe. Płetwa grzbietowa posiada XIV promieni twardych i 50-55 promieni miękkich, zaś płetwa odbytowa 111 twarde i 49-53 miękkich. Na płetwie grzbietowej występuje od 3 do 10 okrągłych, jasno obrzeżonych plam.
    Dymorfizm płciowy: nieznany; samicę można odróżnić od samca po większej objętości brzucha w okresie składania ikry.
    Woda o twardości do 15°n i odczynie neutralnym (pH 7). Podłoże z miałkiego piasku. W akwarium należy przygotować liczne kryjówki z doniczek, korzeni, kamieni. Temperatura wody od 22 do 28°C.
    Węgorzyk ciernisty dorasta w środowisku naturalnym do 35 cm zaś w akwarium jest dojrzały do rozrodu skoro osiągnie wielkość 12-15 cm.
    Karmić go można larwami komarów, rurecznikami, zjada też małe rybki i pokarmy suche opadłe na dno akwarium. Lubi wygrzebywać pokarm z piasku.
    Prowadzi nocny tryb życia. W dzień zagrzebuje się w podłożu i tylko wystawia z piasku nos. Gdy zaprzestanie zagrzebywać się w piasku, jest to sygnał do wymiany całego podłoża, gdyż w piasku nagromadziło się zbyt wiele gnijących odpadów.

Zdjęcie: B. Ziarko

Aleksy MOJ