Brzanka sumatrzańska - Capoeta (Pontius) tetrazona terazona
(Bleeker, 1885)


RODZINA: Cyprinidae - karpiowate

OJCZYZNA: Sumatra, Kalimantan

MORFOLOGIA: Ciało wysokie o kształcie owalnym, bocznie spłaszczone. Pysk tępo zakończony. Ubarwienie grzbietu brązowe do oliwkowego, a eały tułów ciemnoczerwono połyskujący. Z boku ciała cztery czarne poprzeczne pasy. Brzegi łusek błyszeząco-złote. Płetwa ogonowa mocno wywinięta. Płetwy grzbietowa i odbytowa intensywnie czerwone, pozostałe mniej lub więcej czerwone. Czasami płetwy brzuszne czarne. Tęczówka złota, w górnej części najczęściej czerwonawa. W kącie pyska para wąsów.

DYMORFIZM PŁCIOWY: Płetwa grzbietowa samca czerwona z sierpowatą, ciemną plamą w środku (lub z paroma ciemnymi kropkami), ponadto czarno obrzeżona. Samice mają płetwy grzbietowe bez ciemnych plam, a pozostałe prawie bezbarwne.

HODOWLA: Temperatura wody powyżej 22°C, woda średnio twarda, debrze filtrowana, przeźroczysta. Zbiornik dobrze jest obsadzić kryptokorynami. Ryby agresywne, obgryzają innym płetwy, bardzo czułe na obecność pierwotniaków w wodzie, które powodują im uszkadzanie skrzeli i śniecie.

ROZRÓD: Temp. wody 25-27°C, zbiornik mały lub średniej wielkości, wo*a miękka, najwyżej lek-ko twarda, do ketoika należy włożyć pirzed tarłem eieńke- listne rośliny. Dorosłe po tarle odłowić. Młode lęgną się po 24-36 godzinach. Wymagają drobnego żywego pokarmu. Dobrze karmione winny być po 14 dniach typowo prążkowane.

FoL: J. Kokelenberg "Aąuariumwereld-Belgia"
                                                                                      Tekst: H. Skrzyński






Abramites microcephalus Norman, 1926


RODZINA: Anostomidae

OJCZYZNA: Dolny bieg Amazonki, Gujana

MORFOLOGIA: Długość ciała do 8 cm. Ubarwienie żółtoszare do ciemnoczerwonego z niezbyt regularnymi poprzecznymi pasami. Grzbiet ma wypukły, głowę wyraźnie małą, zaostrzoną. Płetwy piersiowe, odbytowa i ogonowa żółtawe, ponadto płetwa odbytowa czarno obrzeżona. Ryba pływa ukośnie, głową w dół, jedynie w czasie walk poziomo.

DYMORFIZM PŁCIOWY: Nie są znane różnice płciowe.

HODOWLA: Temperatura wody 22-28°C, zbiorniki duże, dobrze zarosłe przy brzegach roślinnością z dużą liczbą kryjówek umożliwiających rybom schowanie się w pobliżu dna. W akwarium musi się także znajdować miejsce wolne od roślin, do pływania. Pokarm żywy i roślinny zbierają z dna. Ryby wojownicze.

ROZRÓD: trudny, w akwariach właściwie nie znany.

Fot: J. Kokelenberg                                          Tekst: H. Skrzyński
"Aąuariumwereld-Belgia"






Ziemiojad pstry - Geophagus jurupari Heckel, 1840

RODZINA: Cichlidae - pielęgnicowate

OJCZYZNA: Północno-wschodnia Brazylia i Gujana

MORFOLOGIA: Długość ciała do 25 cm. Tułów krępy, w tylnej części wyciągnięty, wyraźnie bocznie spłaszczony. Głowa stosunkowo duża; tworzy wyraźny garb. Grzbiet ciemno-oliwkowy, boki ciała żółtawe z zielonym nalotem, brzuch jasny szarożółty albo białawy. W poprzek ciała biegnie 10-15 poprzecznych pasków nie zawsze widocznych. Tylny brzeg pokrywy skrzelowej ciemno obrzeżony. Łuski na tułowiu mają małą perłową błyszczącą plamę. Płetwy szaro-brązowe z jasną plamą i rysunkiem złożonym z kresek. Zmiana barwy ryb częsta i zależna od ich usposobienia.

DYMORFIZM PŁCIOWY: Płeć trudna do odróżnienia, pewnie da się określić jedynie w czasie tarła. Wydaje się, że samiec ma głowę wyraźniej garbatą.

HODOWLA: Temp. wody nigdy poniżej 22°C, woda średnio twarda, dobrze przewietrzana o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Ryby spokojne, można je hodować nawet z bardzo małymi rybkami. Niemniej są uciążliwe po nieważ w poszukiwaniu pokarmu bez przerwy przerzucają podłoże. W pokarmie należy przewidzieć rozwielitki, rureczniki, węgorki, a także pokarm roślinny opadający na dno (np. płatki owsiane). Ryby tworzą stałe pary.

ROZRÓD: Ikrę składają na oczyszczonych kamieniach lub twardszych liściach w temperaturze 24-26°C. Po 24-36 godzinach lęgną się młode, które rodzice wychowują w pysku do czasu wyczerpania się zawartości dużego pęcherzyka żółtkowego a następnie zaczynają wypuszczać je do karmienia. W razie nie bezpieczeństwa młode chowają się do pyska. Można także stosować wychów sztuczny jak u wielu innych pielęgnic. Młode łatwo karmić ponieważ rodzice rozdrabniają im większy pokarm.

Fot.: E. Vancraeynest                                            Tekst: H. Skrzyński
"Aąuariumwereld-Belgia"






Jezierza indyjska - Najas indica (Will.) Cham.

RODZINA: Najadaceae - jezierzowate

OJCZYZNA: tropikalna Azja (m.in. Malazja)

MORFOLOGIA: Jedna z ozdobniej szych roślin hodowanych w akwariach. Posiada cienkie, jasnozielone łodygi i delikatne liście podobne do igieł. Długie korzenie wspierające wyrastają z nasady liści i umożliwiają roślinie zakorzenienie. Liście długości do 6 cm, ząbkowane (2-80 drobnych ząbków). Roślina dwupienna.

EKOLOGIA: Roślina wodna, wymaga dość dużej ilości światła. Lepiej rośnie w akwariach oświetlonych zwykłymi żarówkami. Nie znosi zbyt silnego przewietrzania wody. Nie trzeba jej sadzić do podłoża.

HODOWLA: Nie wymaga specjalnego składu podłoża. Temperatura wody do 26°C, woda miękka, przeźroczysta o odczynie 6-7°n (pH). Mając dużo światła rośnie szybko a końcówki łodyg z liśćmi są żółto-zielone.

ROZMNAŻANIE: Najlepiej wegetatywnie poprzez oderwane fragmenty rośliny. Kwitnie rzadko.

Fot.: H. Kilka                                    Tekst: H. Skrzyński