Piotr Korzeniowski
       Warszawa

Młodzi akwaryści piszą


Szczupieńczyk liniowy
- Aplocheilus lineatus (Cuv. et Val)

   Ryba ta występuje w Indiach Wschodnich i na Cejlonie. Należy do rodziny karpieńcowatych (Cyprinodontidae). Jest to ryba o ciekawym kształcie i pięknych barwach. Różnice między samcem a samicą są bardzo wyraźne. Samica ma barwę zielono-złocistą. Krawędzie płetwy ogonowej są jasno czerwone. Na płetwie grzbietowej u nasady znajduje się czarna plama. Boki są pokryte dziewięcioma poprzecznymi pręgami. Ciało ma kształt typowo szczupakowaty


        samica



    Samiec jest pomarańczowo-czerwony, a jego płetwy mają kolor czerwony i są szpiczasto zakończone. Od nasady płetwy ogonowej rozciąga się czarny pas, który kończy się 5 mm od pokrywy skrzelowej. Pysk jest ostro zakończony. Dolne partie ciała są koloru żółtego.
   Szczupieńczyki liniowe dorastają do 100 mm długości (samice nieco mniejsze). Mają one usposobienie niezmiernie wojownicze, dlatego też nie można ich trzymać w akwariach zbiorowych z rybami słabszymi.



        samiec


   Szczególnie agresywne są w stosunku do ryb o barwach żywych i jaskrawych. W celach hodowlanych zapewniamy im dość duże akwarium, gęsto obsadzone roślinami. Ważną rolę przy hodowli tego gatunku cdgrywają rośliny powierzchniowe jak: rzęsa drobna i trójrowkowa oraz hiacynt wodny. Ryby tego gatunku czujką się bezpiecznie w gąszczu wywłócznika brazylijskiego (Myriophyllum brasiliense). Basen powinien być tak ustawiony, aby przez 3-4 godziny dziennie operowało nań słońce. W innym przypadku należy oświetlić akwarium sztucznie. Akwarium powinno być dobrze przykryte, gdyż ryby te lubią skakać. Temperatura wody powinna wynosić 22-25°C, a pH 7-7,5. Szczupieńczykom należy zapewnić spokój, gdyż przestraszone nieraz się rozbijają. Karmić je można rurecznikami, planktonem, skrobanym mięsem itp Komplet hodowlany dobiera się z grona 7-10 osobników. Ryby towarzyszą sobie w czasie wędrówek w poszukiwaniu pokarmu. Barwy u samca przybierają wtedy żywe odcienie. Staje się on agresywny w stosunku do innych osobników swego gatunku. Rozpoczynają się walki godowe, którym hodowca (nie chcąc ponieść strat) musi położyć kres. W tym celu ryby przeznaczone do rozrodu należy przenieść do innych basenów, gdzie odbędzie się tarło. W takim basenie zwiększamy obsadę roślin nie zapominając o roślinach powierzchniowych, gdyż w ich gąszczu odbywa się tarło. Przewietrzacz powinien pracować dzień i noc. Składanie ikry odbywa się około 5 dni i jest ona przyklejona do liści. Hodowca zabiera ikrę złożoną każdego dnia i rozmieszcza ją w oddzielnych naczyniach, wykorzystując do tego celu sześcienne słoje o pojemności 5 litrów. Ważne jest utrzymanie stałej temperatury w naczyniach z ikrą. Narybek lęgnie się po 12-14 dniach. Pierwszym jego pokarmem będzie tzw. "pył" składający się z wirotków (Rotatoria) i pływików - larw oczlików (Diaptomus, Cyclops).
(Rys. autora).